Pallotyński Ośrodek Powołań "Apostoł"

Dzieło założone przez Św. Wincentego Pallottiego.

Wincenty Pallotti bardzo pragnął, by cały świat poznał naukę chrześcijańską. Zdawał sobie jednak sprawę, że jest to zadanie bardzo trudne i sam nie jest w stanie go wypełnić. Wtedy pojawiła się myśl o pewnego rodzaju „zrzeszeniu”, którego zadaniem byłoby wzywać katolików do współpracy w szerzeniu chrześcijaństwa. Powstanie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego zbiegło się z niezwykłym oświeceniem, jakiego św. Wincenty Pallotti dostąpił 9 stycznia 1835 roku po odprawieniu Mszy św. w klasztorze Karmelitanek Bosych gdzie otrzymał natchnienie, by założyć szczególne „Dzieło”. Niedługo potem rozpoczął organizowanie w swoim domu zebrań, gdzie w gronie przyjaciół omawiali sytuację religijną zarówno Rzymu, jak i świata, poszukiwali nowych możliwości działania apostolskiego. Z tych zebrań wyrosło tzw. „Apostolstwo Katolickie” zwane później Zjednoczeniem Apostolstwa Katolickiego, skupiające wszystkich tych katolików, którzy w duchu miłości będą współpracować nad pogłębianiem wiary i pobożności.

Dnia 4 kwietnia tego samego roku kard. Karol Odescalchi, Wikariusz Rzymu udzielił nowo powstałemu Dziełu swego błogosławieństwa, natomiast w maju św. Wincenty zwrócił się do ludu rzymskiego z apelem, w którym wyjaśnił cel Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Dnia 11 lipca 1835, papież Grzegorz XVI, udzielając „tysięcznych błogosławieństw” zatwierdził Dzieło Apostolstwa Katolickiego św. Wincentego Pallottiego. Zjednoczenie jest otwarte dla wszystkich wiernych, niezależnie od płci, stanu i zajmowanego stanowiska. Jego cel to:
– ożywianie wiary i rozpalanie miłości wśród katolików
– rozszerzanie wiary w Jezusa Chrystusa na cały świat.

„Prawo naszego Stowarzyszenia jest intrygujące dla wielu osób konsekrowanych. Jest pomyślane tak, by dać nam wiele możliwości, wiele wolności, maksymalnie (na ile litera prawa może to uczynić) obronić nas przed hipokryzją. Rzeczywiście pragnie, abyśmy byli ludźmi, którzy jednoczą wszystkich w Bogu...” – ks. Paweł SAC

Przez Zjednoczenie Pallotti chciał obudzić i pogłębić u wszystkich wiernych świadomość apostolskiego powołania i przygotować ich do aktywnej współodpowiedzialności za zbawcze posłannictwo Kościoła. Zjednoczenie rozwinęło się w sposób bardzo organiczny; stopniowo powstawały: Wspólnota Księży i Braci, Wspólnota Sióstr Pallotynek, różne inne wspólnoty sióstr, instytutów, stowarzyszeń i grup świeckich.

Dziś Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego zachowuje zasadniczo tę samą postać i jest otwarte na wszystkich członków Ludu Bożego: duchowieństwo, instytuty życia konsekrowanego i laikat. Do Zjednoczenia należy wiele osób pojedynczych i grup rozsianych po całym świecie. Są to niewiasty i mężczyźni, żonaci i wolni, młodzi i starsi. Wszyscy razem jednak czerpią siłę, moc i natchnienie z apostolskiego ducha św. Wincentego Palottiego, usiłując wspólnie się angażować w apostolskie posłannictwo całego Kościoła. W zakres ich programu wchodzi:
– wspólna modlitwa
– działalność apostolska
– poszukiwanie stylu życia, łączącego wszystkich ludzi dobrej woli.

Początkowo Zjednoczenie charakteryzowało się szybkim, spontanicznym rozwojem. Pallotti i członkowie ZAK nie przywiązywali wielkiej wagi do organizowania struktur. Dziś, po wielu latach od powstania, Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego jest międzynarodowym publicznym stowarzyszeniem wiernych na prawie papieskim, a struktury ZAK oraz jego charyzmat zostały zatwierdzone w Statucie Generalnym przez Papieską Radę ds. Świeckich.

„Powołanie moje kształtowało się stosunkowo długo. Myśl o życiu zakonnym i o kapłaństwie po raz pierwszy pojawiła się u mnie pięć lat temu. Stawiałem sobie pytanie czemuż by właśnie mnie Bóg wybrał? Jednak serce podpowiadało, że swe życie powinienem poświęcić na służbę Panu Bogu i ludziom. Przeglądając kalendarz, znalazłem adres do Ośrodka Powołań Księży Pallotynów. Postanowiłem napisać i tak rozpoczął się mój kontakt ze Stowarzyszeniem Apostolstwa Katolickiego. Zacząłem stopniowo poznawać tę wspólnotę” – kl. Andrzej SAC