Pallotyński Ośrodek Powołań "Apostoł"
Pax Christi!
Polscy Pallotyni na misjach
W jakich krajach misyjnych pracują pallotyni z Polski?
„Spośród wszystkich dzieł najbardziej umiłowanym dziełem dla Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego jest troska o rozwój misji zewnętrznych. ” – św. Wincenty Pallotti.
Pamiętając o słowach naszego Założyciela oraz posłuszni nakazowi Chrystusa nasi misjonarze pallotyni z Polski głoszą Ewangelię miłości w różnych krajach misyjnych oraz zajmują się reewangełizacją w kilku krajach europejskich.
AFRYKA
Rwanda – w tym niewielkim kraju położonym w Środkowej Afryce, misjonarze pallotyńscy pracują od 1973 r. Stworzyliśmy tam centra socjalne, powołaliśmy do życia wydawnictwo, gdzie wydawane są książki i pisma religijne w miejscowym języku. Po tragicznym i przełomowym dla Rwandy wydarzeniu bratobójczej wojny w 1994 r., w pracy misyjnej nasi księża i bracia położyli większy nacisk na pomoc duchową i charytatywną dla sierot, więźniów, osób starszych i najbiedniejszych.
Kongo Demokratyczne – do tego kraju polscy pallotyni przybyli w 1981 r. Prowadzimy tam działalność w dwóch parafiach oraz Centrum formacyjne laikatu dla Rwandy i Konga Demokratycznego.
„U początku mojej misji, kiedy jeszcze uczyłem się jęz. kiswahili, zazwyczaj wyruszałem w góry, by odwiedzić wspólnoty chrześcijan i chorych. Zawsze szedłem w towarzystwie katechisty, z którym rozmawiałem o zwyczajach tubylców, doskonaląc znajomość języka. Pewnego dnia przechodziliśmy obok chylącej się chatki. «Tu mieszka staruszka od czterech lat chora, ale nikt mi nie zgłaszał, że potrzebuje księdza» – powiedział katechista. „Możemy ja odwiedzić w powrotnej drodze, jeśli nam wystarczy czasu” – odparłem. I rzeczywiście wystarczyło. Wchodząc do chaty, musiałem się porządnie schylić, gdyż drzwi były bardzo niskie i wąskie. Uderzył mnie zapach dymu, było ciemno. W domu afrykańskim cały czas pali się ogień otoczony trzema kamieniami, które stanowią kuchnię. Ponieważ zapałki są drogie, ognia się nie wygasza. Okna to malutkie otwory w ścianie, często zastawiane deską na zawiasach. Wewnątrz usłyszałem poruszenie i cichy głos: „To ksiądz do mnie przychodzi? A ja tyle lat modliłam się i czekałam, i wierzyłam, że Pan Bóg mnie nie opuścił, On mnie kocha”. Na słomianej macie służącej za łóżko, ujrzałem małą postać kobiety zwiniętej w kłębek. Ciało, przykryte podartym kocem, miała pokryte ranami. Oczy jej płonęły jak dwie lampki nadziei. Wyspowiadała się. przyjęła sakrament Eucharystii i namaszczenia chorych. Twarz jej rozpromieniła się, gdy mówiła: „Jestem szczęśliwa, Bóg mnie kocha”. Ta sama pochylona chatka, dym, ten sam koc i ropiejące rany – ale już nie ten sam człowiek. Przemieniona i jakby porwana do nieba zawołała: „Bóg mnie umiłował i przyszedł do mnie”. Stałem bez słów, zawstydzony z powodu mojej małej wiary i wielbiłem Boga za to objawienie Bożej miłości. Warto było opuścić kraj, nauczyć się języka, przemierzyć kilometry, by Bóg przeze mnie spełnił nadzieję tej kobiety." – Ks Jan SAC
Wybrzeże Kości Słoniowej – w 1991 r. w Yamoussoukro misjonarze pallotyńscy rozpoczęli pracę duszpasterską w Bazylice Matki Bożej Pokoju. Obecnie pracujemy również w Yopougon – gdzie budujemy sanktuarium Zbawiciela Miłosiernego, skąd będzie szerzony kult Miłosierdzia Bożego na cały kraj.
AMERYKA POŁUDNIOWA
Kolumbia – od 1997 r. zaszczepiamy tam charyzmat św. Wincentego Pallottiego szerząc kult Miłosierdzia Bożego, wydając czasopismo „Apostoł Miłosierdzia Bożego” i prowadząc formację miejscowych powołań.
Wenezuela – misjonarze pallotyni podjęli równocześnie pracę w tym kraju. Zajmujemy się tu duszpasterstwem rodzin, szkoleniem katechetów, prowadzimy jedyną w diecezji księgarnię katolicką. Niestrudzenie śpieszymy z pomocą charytatywną i duszpasterską ludności latynoamerykańskiej.
KRAJE POSTKOMUNISTYCZNE
Ukraina – od 1989 r. na Ukrainie jako pallotyni zajmujemy się duszpasterstwem parafialnym, katechizacją, formacją kandydatów do kapłaństwa oraz szerzeniem kultu Jezusa Miłosiernego i Matki Bożej Fatimskiej, która zapowiedziała proces nawrócenia krajów byłego Związku Radzieckiego.
Od półtora roku pracuję w parafii św. Klemensa w Odessie. Jak się tu znalazłem? Sam już nie wiem. Parafia jest niewielka, kościoła nie ma, jest tylko maleńka kapliczka w domu, w którym mieszkamy. Musiałem dokonać korekty obrazu, z jakim przyjechałem. Ale dzisiaj nie żałuję ani jednego dnia mojego młodego kapłaństwa oddanego Odessie, tym bardziej, że ludzie są tu rzeczywiście jedyni w swoim rodzaju. –Ks. Rafał SAC
Słowacja – prowadzimy tu od 1993 r. apostolat Miłosierdzia Bożego, zajmujemy się intensywną pracą duszpasterską z młodzieżą, wydajemy „Apostoła Bożego Miłosierdzia” w języku słowackim.
Czechy – od 2002 r. służymy tu Kościołowi, który potrzebuje wielorakiej pomocy na polu duszpasterstwa parafialnego. Obecnie jesteśmy kustoszami miejsca pielgrzymkowego Stara Boleslav; poszukujemy sposobów dotarcia z Ewangelią do bardzo zlaicyzowanego czeskiego społeczeństwa.
Poza tym misjonarze z prowincji Zwiastowania Pańskiego pracuja: w Brazylii, Korei Płd., Papui Nowej Gwinei, Meksyku, Białorusi.
Misjonarze to nie tylko ci, którzy wyjeżdżają do krajów misyjnych, aby głosić Chrystusa tym, którzy Go nie znają, ale także ci, którzy wspierają ich pracę. Są to współpracownicy misyjni zrzeszeni przy naszym Pallotyńskim Sekretariacie Misyjnym i Sekretariacie d/s Ewangelizacji Wschodu.
Dobroczyńcy misyjni ofiarowują swoją pomoc między innymi w następujących formach:
• Różaniec Misyjny – modlitwa za wszystkich misjonarzy i kraje misyjne na wszystkich kontynentach
• Patronat Misyjny – zobowiązanie do duchowej i materialnej troski o konkretnego polskiego misjonarza pallotyna
"I mnie wezwał Pan po imieniu. Usłyszałem Jego głos i dzisiaj służę Mu w Afryce, wśród kolorowych braci w parafii Rutshuru i Rugari. Początki mojego powołania kapłańskiego i misyjnego widziałbym w moich dziecięcych spotkaniach z nieżyjącym już ojcem, z którym spędziłem cenne chwile, słuchając jego opowieści. Opowiadał mi przeczytane książki o odległych krajach i kolorowych ludach, jak również o bohaterskich czynach wielkich ludzi, misjonarzy. Ojciec regularnie wspierał misja swoimi ofiarami, choć mając niewiele – pokaźną część przesyłał na ofiarę, o czym świadczą zachowane jeszcze podziękowania. Ten przykład ojca zadecydował o moim wyborze pallotynów i wpłynął na decyzję wyjazdu na misje. Dziś i ja jestem misjonarzem." - Ks. Jan SAC
• Adopcja Serca – adopcja na odległość, umożliwiająca edukację osieroconych dzieci rwandyjskich
• Realizacja różnorodnych projektów
W ramach Sekretariatu Misyjnego istnieje sekcja współpracy z dziećmi i młodzieżą „eMka”. Młodzi współpracownicy mogą zaangażować się w dzieło misyjne poprzez:
• Wieczerniki Misyjne – dziewięciodniowe wyjazdy o charakterze rekolekcyjne – wypoczynkowym dla dzieci i młodzieży, katechetów, studentów
• Pielgrzymki – „eMka” prowadzi grupy misyjne w Pieszej Pielgrzymce z Suwałk do Ostrej Bramy oraz z Warszawy na Jasną Górę
• Wolontariat – podczas wakacji wolontariusze wyjeżdżają do pracy na placówkach pallotyńskich w krajach dawnego Związku Radzieckiego
• „Posyłam Was” – prenumerata interesującego czasopisma misyjnego za dobrowolną ofiarę
• Zbieranie znaczków – znaczki wycięte z koperty z półcentymetrowym marginesem sprzedawane są jako makulatura filatelistyczna, a dochód przeznaczany na cele misyjne
• Dzień Dziecka – dwa razy w ciągu roku (6 stycznia i l czerwca) odprawiane są Msze św. za młodych współpracowników misyjnych oraz w intencjach przez nich podanych
• Katechezy misyjne pracownicy „eMki” oraz pallotyńscy misjonarze, odpowiadając na zaproszenie proboszczów, prowadzą katechezy zachęcające uczniów do większej odpowiedzialności za Kościół misyjny
„Powołaniem misjonarza jest bycie ciągle w drodze i dzielenie się chlebem z potrzebującymi. To dzielenie się dotyczy pomocy sierotom, karmienia głodnych, budowania szkół i szpitali oraz głoszenia Chrystusowego orędzia. ..Ojciec was miłuje, a kto widzi Mnie. widzi i Ojca... i zlitował się nad tłumem, nakarmił ich. leczył wszystkie choroby i nosił ich słabości...”. Misjonarz jest szczęśliwy, gdy realizuje misję Chrystusa dzisiaj i tak wypełnia swoje powołanie." - ks. Roman SAC
„Spośród wszystkich dzieł najbardziej umiłowanym dziełem dla Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego jest troska o rozwój misji zewnętrznych. ” – św. Wincenty Pallotti.
Pamiętając o słowach naszego Założyciela oraz posłuszni nakazowi Chrystusa nasi misjonarze pallotyni z Polski głoszą Ewangelię miłości w różnych krajach misyjnych oraz zajmują się reewangełizacją w kilku krajach europejskich.
AFRYKA
Rwanda – w tym niewielkim kraju położonym w Środkowej Afryce, misjonarze pallotyńscy pracują od 1973 r. Stworzyliśmy tam centra socjalne, powołaliśmy do życia wydawnictwo, gdzie wydawane są książki i pisma religijne w miejscowym języku. Po tragicznym i przełomowym dla Rwandy wydarzeniu bratobójczej wojny w 1994 r., w pracy misyjnej nasi księża i bracia położyli większy nacisk na pomoc duchową i charytatywną dla sierot, więźniów, osób starszych i najbiedniejszych.
Kongo Demokratyczne – do tego kraju polscy pallotyni przybyli w 1981 r. Prowadzimy tam działalność w dwóch parafiach oraz Centrum formacyjne laikatu dla Rwandy i Konga Demokratycznego.
„U początku mojej misji, kiedy jeszcze uczyłem się jęz. kiswahili, zazwyczaj wyruszałem w góry, by odwiedzić wspólnoty chrześcijan i chorych. Zawsze szedłem w towarzystwie katechisty, z którym rozmawiałem o zwyczajach tubylców, doskonaląc znajomość języka. Pewnego dnia przechodziliśmy obok chylącej się chatki. «Tu mieszka staruszka od czterech lat chora, ale nikt mi nie zgłaszał, że potrzebuje księdza» – powiedział katechista. „Możemy ja odwiedzić w powrotnej drodze, jeśli nam wystarczy czasu” – odparłem. I rzeczywiście wystarczyło. Wchodząc do chaty, musiałem się porządnie schylić, gdyż drzwi były bardzo niskie i wąskie. Uderzył mnie zapach dymu, było ciemno. W domu afrykańskim cały czas pali się ogień otoczony trzema kamieniami, które stanowią kuchnię. Ponieważ zapałki są drogie, ognia się nie wygasza. Okna to malutkie otwory w ścianie, często zastawiane deską na zawiasach. Wewnątrz usłyszałem poruszenie i cichy głos: „To ksiądz do mnie przychodzi? A ja tyle lat modliłam się i czekałam, i wierzyłam, że Pan Bóg mnie nie opuścił, On mnie kocha”. Na słomianej macie służącej za łóżko, ujrzałem małą postać kobiety zwiniętej w kłębek. Ciało, przykryte podartym kocem, miała pokryte ranami. Oczy jej płonęły jak dwie lampki nadziei. Wyspowiadała się. przyjęła sakrament Eucharystii i namaszczenia chorych. Twarz jej rozpromieniła się, gdy mówiła: „Jestem szczęśliwa, Bóg mnie kocha”. Ta sama pochylona chatka, dym, ten sam koc i ropiejące rany – ale już nie ten sam człowiek. Przemieniona i jakby porwana do nieba zawołała: „Bóg mnie umiłował i przyszedł do mnie”. Stałem bez słów, zawstydzony z powodu mojej małej wiary i wielbiłem Boga za to objawienie Bożej miłości. Warto było opuścić kraj, nauczyć się języka, przemierzyć kilometry, by Bóg przeze mnie spełnił nadzieję tej kobiety." – Ks Jan SAC
Wybrzeże Kości Słoniowej – w 1991 r. w Yamoussoukro misjonarze pallotyńscy rozpoczęli pracę duszpasterską w Bazylice Matki Bożej Pokoju. Obecnie pracujemy również w Yopougon – gdzie budujemy sanktuarium Zbawiciela Miłosiernego, skąd będzie szerzony kult Miłosierdzia Bożego na cały kraj.
AMERYKA POŁUDNIOWA
Kolumbia – od 1997 r. zaszczepiamy tam charyzmat św. Wincentego Pallottiego szerząc kult Miłosierdzia Bożego, wydając czasopismo „Apostoł Miłosierdzia Bożego” i prowadząc formację miejscowych powołań.
Wenezuela – misjonarze pallotyni podjęli równocześnie pracę w tym kraju. Zajmujemy się tu duszpasterstwem rodzin, szkoleniem katechetów, prowadzimy jedyną w diecezji księgarnię katolicką. Niestrudzenie śpieszymy z pomocą charytatywną i duszpasterską ludności latynoamerykańskiej.
KRAJE POSTKOMUNISTYCZNE
Ukraina – od 1989 r. na Ukrainie jako pallotyni zajmujemy się duszpasterstwem parafialnym, katechizacją, formacją kandydatów do kapłaństwa oraz szerzeniem kultu Jezusa Miłosiernego i Matki Bożej Fatimskiej, która zapowiedziała proces nawrócenia krajów byłego Związku Radzieckiego.
Od półtora roku pracuję w parafii św. Klemensa w Odessie. Jak się tu znalazłem? Sam już nie wiem. Parafia jest niewielka, kościoła nie ma, jest tylko maleńka kapliczka w domu, w którym mieszkamy. Musiałem dokonać korekty obrazu, z jakim przyjechałem. Ale dzisiaj nie żałuję ani jednego dnia mojego młodego kapłaństwa oddanego Odessie, tym bardziej, że ludzie są tu rzeczywiście jedyni w swoim rodzaju. –Ks. Rafał SAC
Słowacja – prowadzimy tu od 1993 r. apostolat Miłosierdzia Bożego, zajmujemy się intensywną pracą duszpasterską z młodzieżą, wydajemy „Apostoła Bożego Miłosierdzia” w języku słowackim.
Czechy – od 2002 r. służymy tu Kościołowi, który potrzebuje wielorakiej pomocy na polu duszpasterstwa parafialnego. Obecnie jesteśmy kustoszami miejsca pielgrzymkowego Stara Boleslav; poszukujemy sposobów dotarcia z Ewangelią do bardzo zlaicyzowanego czeskiego społeczeństwa.
Poza tym misjonarze z prowincji Zwiastowania Pańskiego pracuja: w Brazylii, Korei Płd., Papui Nowej Gwinei, Meksyku, Białorusi.
Misjonarze to nie tylko ci, którzy wyjeżdżają do krajów misyjnych, aby głosić Chrystusa tym, którzy Go nie znają, ale także ci, którzy wspierają ich pracę. Są to współpracownicy misyjni zrzeszeni przy naszym Pallotyńskim Sekretariacie Misyjnym i Sekretariacie d/s Ewangelizacji Wschodu.
Dobroczyńcy misyjni ofiarowują swoją pomoc między innymi w następujących formach:
• Różaniec Misyjny – modlitwa za wszystkich misjonarzy i kraje misyjne na wszystkich kontynentach
• Patronat Misyjny – zobowiązanie do duchowej i materialnej troski o konkretnego polskiego misjonarza pallotyna
"I mnie wezwał Pan po imieniu. Usłyszałem Jego głos i dzisiaj służę Mu w Afryce, wśród kolorowych braci w parafii Rutshuru i Rugari. Początki mojego powołania kapłańskiego i misyjnego widziałbym w moich dziecięcych spotkaniach z nieżyjącym już ojcem, z którym spędziłem cenne chwile, słuchając jego opowieści. Opowiadał mi przeczytane książki o odległych krajach i kolorowych ludach, jak również o bohaterskich czynach wielkich ludzi, misjonarzy. Ojciec regularnie wspierał misja swoimi ofiarami, choć mając niewiele – pokaźną część przesyłał na ofiarę, o czym świadczą zachowane jeszcze podziękowania. Ten przykład ojca zadecydował o moim wyborze pallotynów i wpłynął na decyzję wyjazdu na misje. Dziś i ja jestem misjonarzem." - Ks. Jan SAC
• Adopcja Serca – adopcja na odległość, umożliwiająca edukację osieroconych dzieci rwandyjskich
• Realizacja różnorodnych projektów
W ramach Sekretariatu Misyjnego istnieje sekcja współpracy z dziećmi i młodzieżą „eMka”. Młodzi współpracownicy mogą zaangażować się w dzieło misyjne poprzez:
• Wieczerniki Misyjne – dziewięciodniowe wyjazdy o charakterze rekolekcyjne – wypoczynkowym dla dzieci i młodzieży, katechetów, studentów
• Pielgrzymki – „eMka” prowadzi grupy misyjne w Pieszej Pielgrzymce z Suwałk do Ostrej Bramy oraz z Warszawy na Jasną Górę
• Wolontariat – podczas wakacji wolontariusze wyjeżdżają do pracy na placówkach pallotyńskich w krajach dawnego Związku Radzieckiego
• „Posyłam Was” – prenumerata interesującego czasopisma misyjnego za dobrowolną ofiarę
• Zbieranie znaczków – znaczki wycięte z koperty z półcentymetrowym marginesem sprzedawane są jako makulatura filatelistyczna, a dochód przeznaczany na cele misyjne
• Dzień Dziecka – dwa razy w ciągu roku (6 stycznia i l czerwca) odprawiane są Msze św. za młodych współpracowników misyjnych oraz w intencjach przez nich podanych
• Katechezy misyjne pracownicy „eMki” oraz pallotyńscy misjonarze, odpowiadając na zaproszenie proboszczów, prowadzą katechezy zachęcające uczniów do większej odpowiedzialności za Kościół misyjny
„Powołaniem misjonarza jest bycie ciągle w drodze i dzielenie się chlebem z potrzebującymi. To dzielenie się dotyczy pomocy sierotom, karmienia głodnych, budowania szkół i szpitali oraz głoszenia Chrystusowego orędzia. ..Ojciec was miłuje, a kto widzi Mnie. widzi i Ojca... i zlitował się nad tłumem, nakarmił ich. leczył wszystkie choroby i nosił ich słabości...”. Misjonarz jest szczęśliwy, gdy realizuje misję Chrystusa dzisiaj i tak wypełnia swoje powołanie." - ks. Roman SAC