Pallotyński Ośrodek Powołań "Apostoł"

Jak się zostaje Pallotynem?

Pallotynem nikt się nie rodzi i nie zostaje nim w jednej chwili. Decyzja o realizacji powołania w rodzinie pallotyńskiej to początek wspaniałej przygody z Pallottim i jego duchowymi synami.

Ktoś, kto zdecydował się żyć ideałami i charyzmatem św. Wincentego Pallottiego przychodząc do Stowarzyszenia podejmuje drogę formacji, która składa się z kilku etapów: Postulat, Nowicjat, Wyższe Seminarium Duchowne – dla kandydatów do kapłaństwa, Juniorat – dla braci, i wreszcie formacja stała każdego dnia.

„O pallotynach dowiedziałem się z gazety, którą znalazłem w koszu na śmieci. Była tam notatka, że pallotyni przyjmują młodzieńców do seminarium i nie pobierają za naukę żadnych opłat. O tym, że wstąpiłem do pallotynów zdecydowało właśnie to, że oni za naukę nie pobierali pieniędzy. O celu, sposobie życia i założycielu zgromadzenia, nie miałem zielonego pojęcia. Niczego wzniosłego nie było w mojej decyzji, nie czułem żadnego wezwania, ot zwykły rachunek ekonomiczny młodego człowieka czasu powojennej biedy, l tak się zaczęło to moje życie w Stowarzyszeniu. Piękna przygoda, która trwa do dnia dzisiejszego."- Ksiądz, lat 76

Co należy zrobić, by zostać Pallotynem?

Roman Brandstaetter napisał kiedyś piękny wiersz o młodym człowieku, który stał przed wyborem pójścia za Jezusem:
Panie,
Przed wielu, wielu laty
Spotkałem Cię na drodze do Jeruzalem.
Była wczesna wiosna.
Kwitły drzewa migdałowe.
Pamiętam te chwilę, gdy podszedłszy do Ciebie,
Spytałem, co mam czynić
Aby być doskonałym
Odparłeś, że powinienem sprzedać
Całą moją majętność,
Pieniądze rozdać ubogim
I iść za Tobą.
Ogarnął mnie smutek.
Stchórzyłem.
Powróciłem do domu.
A teraz jestem już starcem.
Mam liczną rodzinę,
Mój majątek pomnożył się w dwójnasób,
Ludzie uważają mnie za szczęśliwego,
Ja jednak czuję w sobie dotkliwą pustkę, Niedosyt
I beznadziejność,
Które nawet moim najbliższym
Ujawnić się boję.
Na pewno by mnie wyśmieli.
Minęły lata,
A ja wciąż zapomnieć nie mogę
Tamtej wiosny,
Mojego pytania
I kwitnących drzew migdałowych

By zostać Pallotynem przede wszystkim trzeba tego chcieć oraz współpracować z łaską powołania otrzymaną od Jezusa. Należy pragnąć iść drogą wyznaczoną charyzmatem św. Wincentego Pallottiego podejmując życie we wspólnocie braterskiej.

Jezus nie zapyta Ciebie:
"W czym odniosłeś sukces, w czym przejawia się twoja siła?"
Ale:
„Komu służyłeś, kogo wziąłeś w ramiona z Mego powodu?"
Pan nie zapyta:
"Dokąd podróżowałeś, Jaką wiedzę zdobyłeś?"
Ale:
„Czym ryzykowałeś, kogo wyzwoliłeś z Mojego powodu?”

Dokumenty jakie należy złożyć w Zarządzie Prowincjalnym:

Jeżeli zapoznałeś z charyzmatem Świętego Wincentego Pallottiego i uwarzysz, że Pallotyni są tą wspólnotą, z którą chciałbyś złączyć swoje życie idąc za Jezusem, to następny krok jaki powinieneś zrobić to zgromadzić dokumenty wymagane przy przyjęciu do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego:

1. Podanie
2. Własnoręcznie napisany życiorys
3. Wyciąg aktu urodzenia z USC
4. Świadectwo chrztu i bierzmowania
5. Świadectwo ukończenia katechizacji
6. Świadectwo dojrzałości – od kandydatów do kapłaństwa
7. Świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej – od kandydatów na braci
8. Opinia Księdza Proboszcza
9. Dwie fotografie formatu legitymacyjnego
10. Badania lekarskie, (jeżeli wykonałeś ostatnio prześwietlenie płuc lub aktualnie chorujesz)

Teraz spokojnie możesz udać się do Warszawy, by przypieczętować swoja decyzję składając dokumenty w Zarządzie Prowincjalnym u Księdza Prowincjała.

Kiedy zapadła decyzja?

"Nie mogę odpowiedzieć jednoznacznie, gdyż trudno mi ocenić, czy decyzja wyjazdu na spotkanie z ks. Prowincjałem była ważniejsza od decyzji na przyjęcie stroju Stowarzyszenia, od decyzji na pierwszą czy kolejne konsekracje, od decyzji na konsekrację wieczną, na święcenia diakonatu czy kapłańskie... Na naszej drodze formacji, od postulatu przez nowicjat i sześć lat seminarium, jest wystarczająco dużo czasu i możliwości do decydowania, tak więc mogę jedynie powiedzieć «raz dokonawszy wyboru, na wieki wybierać muszę…."- Ks. Jarosław SAC