Pallotyński Ośrodek Powołań "Apostoł"

A więc Nowicjat... Co to jest?

Nowicjat – formacja duchowa i pallotyńska.

Po rozpoznaniu powołania podczas miesięcznego Postulatu w lipcu lub na przełomie sierpnia i września rozpoczyna się okres formacji w nowicjacie.
„Nowicjat, którym rozpoczyna się życie w instytucie [zakonnym], zmierza ku temu, żeby nowicjusze dokładniej rozpoznali Boże powołanie i to właściwe dane instytutowi, by doświadczyli sposobu życia instytutu, uformowali umysł i serce jego duchem, a także by można było potwierdzić ich zamiar i zdatność”. Tak o nowicjacie mówi Kodeks Prawa Kanonicznego [KPK 646].

Nowicjat – zwany też Okresem Wstępnym, (często nazywany pallotyńskim dzieciństwem). Jest to szczególny okres w życiu każdego pallotyna, czas, który pamięta się do końca życia. W tym okresie nowicjusze bracia i klerycy otrzymują fundament, na którym będą budowali dalszą swoją formację duchową i pallotyńską.

"Do Wadowic przyjechałem z wielką radością, że spotkam swoich przyjaciół i że będziemy tworzyć jedną, wielką pallotyńską rodzinę. Z jednej strony były jednak obawy o to, jak będzie wyglądać życie na Kopcu. Jednak po pewnym czasie przyzwyczaiłem się do życia tutaj. Są niekiedy trudne chwile, które się staram przezwyciężyć, a pomaga mi w tym wspólnota. Dzięki radości, jaka w niej panuje, szybko mijają ciężkie chwile". Kl. now. Radosław

Czas Nowicjatu powinien przemienić nowicjuszy w ludzi prawdziwie Bożych, rozmiłowanych w Chrystusie, przywiązanych do Kościoła i Stowarzyszenia, ludzi nieszukających siebie, posiadających gruntowne cnoty i gotowych do każdej pracy dla dobra innych na wzór Świętego Założyciela. Dlatego bardzo ważna jest formacja duchowa. Poprzez codzienną modlitwę osobistą i wspólnotową, przez codzienną Eucharystię – która jest ośrodkiem każdego dnia – oraz inne praktyki pobożności takie jak: medytacja, czytanie duchowne, nabożeństwa, nowicjusze pogłębiają swoją wiarę, rozwijają przyjaźń z Jezusem Chrystusem, by stopniowo, wchodzić w tajemnicę Jego życia. Chodzi o rozbudzenie szczerego i niezłomnego pragnienia świętości, która opiera się na życiu wiary, nadziei i miłości. Ważnym elementem jest stałe Kierownictwo Duchowe i regularne korzystanie z Sakramentu Pokuty, przez co Nowicjusze formują swoje sumienie oraz życie na wzór Jezusa Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego.

Myślę, że ten czas Nowicjatu jest dla mnie błogosławionym czasem. Czasem na szczegółowe poznanie siebie i poznanie Boga. Człowiek najlepiej poznaje siebie we wspólnocie i myślę, że nasza wspólnota pomaga mi w tym.

Dziękuję Bogu za to wszystko, co przeżywam teraz, mam nadzieję, że to tylko początek mego duchowego rozwoju. Kl. now. Andrzej (Ukraina)
Nowicjat to także czas poznawania dziedzictwa Założyciela, Świętego Wincentego Pallottiego. Praktykując braterskie życie wspólnocie, każdy nowicjusz poznaje duchowość pallotyńską, charyzmat, historię, oraz zadania realizowane przez Stowarzyszenie i Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.
Poznawanie duchowości pallotyńskiej to uczenie się życia wspólnotowego. Dla Pallottiego bardzo ważne było „razem”, „wspólnie”. Życie wspólnotowe to dzielenie radości i trudów codzienności; współistnienie osób o różnych charakterach i zdolnościach, co pozwala wzajemnie się poznać i ubogacić. Życie wspólnotowe nie polega tylko na wspólnej modlitwie, ale realizuje się także w ramach codziennej pracy, wykonywania swoich obowiązków, wspólnego wypoczynku i rekreacji oraz rywalizacji sportowych.

Z Księdzem Magistrem zdobywamy pokryty grubą, ponad metrową warstwą śniegu, Leskowiec. Wyprawa była iście himalajska. Towarzyszył nam dobry humor, pomimo zmarzniętych nosów i mokrych ubrań. Na szczęście nikogo po drodze nie zgubiliśmy. Dotarliśmy nawet, mimo trudności, na Groń Jana Pawła II, potem na łyk herbaty i kanapkę do schroniska. Po powrocie stwierdziliśmy, że wzrosły wszystkim apetyty.

Nowicjat trwa dwa lata. Przez pierwszy rok nowicjusze – zarówno klerycy i bracia – przebywają w domu Nowicjatu w Wadowicach. Ważnym wydarzeniem w Nowicjacie są obłóczyny, które maja charakter uroczysty. Wtedy to nowicjusze otrzymują z rąk Wyższego Przełożonego sutannę i pas – strój Stowarzyszenia – zewnętrzny znak przynależności do Boga i Pallotyńskiej Rodziny.

"Obłóczyny. Gdyby ktoś rok temu powiedział mi, że będę miał założyć na siebie sutannę, bardzo mocno popukałbym się w głowę.
Dziś, co raz bardziej fakt ten staje się dla mnie rzeczywistością. Wraz z tym coraz wyraźniej odczuwam lęk i ciekawość.
Na dwa tygodnie przed obłóczynami nurtują mnie dwa pytania: jak będę wyglądał w sutannie i czy jej przyjęcie zmieni coś w moim życiu". - Kl. now. Jarosław

W drugim roku Nowicjatu klerycy-nowicjusze podejmują studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie, a bracia-nowicjusze pozostają w Wadowicach pogłębiając formację duchową – życie wewnętrzne i więź ze Stowarzyszeniem. Dwuletni okres nowicjatu kończy się złożeniem pierwszej profesji czasowej – przyrzeczeń na jeden rok: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, wytrwania, wspólnoty dóbr i ducha służby, poprzez, którą młody człowiek staje się członkiem Stowarzyszenia Apostolskiego.

Dwa lata to długi czas – właśnie tyle czekałem na moją pierwszą profesję. Pamiętam do dziś, co wtedy myślałem: „Święty Wincenty, obym Ciebie nie zawiódł”. I ta wielka radość na przyjęciu po Mszy, na której przyrzekałem Bogu wierność: „jestem już prawdziwym pallotynem”. Kl. Sebastian SAC

Profesja jest kilkakrotnie odnawiana i kończy się uroczystym aktem złożenia konsekracji wiecznej.

Adres domu Nowicjatu:
Kopiec, skr. poczt. 65
34-100 Wadowice
tel. (0-33) 872-20-50

http://www.pallotyni-wadowice.org.pl